به ايشان گفته شد : پس آنها چه چيزى را عبادت و پرستش مىكردند ؟ امام عليه السّلام فرمود : آنها به سوى خانهء كعبه نماز مىخواندند و بر دين ابراهيم عليه السّلام بودند و به آن تمسك مىجستند . « 1 » من [ مصنف ] مىگويم : عبد المطّلب صاحب جلالت و بزرگى بوده و مناقب فراوانى داشته است . ميزان جلالت و بزرگى او از قصهء [ اصحاب ] فيل و احترام فيل‌ها براى او و سرنگونى تاج و تخت ابرهه مشخص مىشود . همچنين ، او به بعضى از فرزندانش چنين گفته بود : از سمت كوه ابا قيس بنگريد كه از جانب دريا چه چيز مىآيد . « 2 » از اينجا مشخص مىشود كه او از آمدن ابابيل براى سرنگونى سپاه ابرهه آگاه بود و همچنين ، از وارد شدن او بر سيف بن ذى يزن بزرگى مقام او معلوم مىشود . حفر چاه زمزم و نيز جوشيدن آب از زير پاى او در بيابانى كه آبى نداشت ، عظمت او را مشخص مىكند ؛ هرگاه عبد المطّلب غضبناك مىشد ، مردم از او مىترسيدند . « 3 » ابن عباس مىگويد : در سايه ديوار كعبه فرشى براى عبد المطّلب پهن مىشد و فقط او بر آن مىنشست و به دليل تعظيم او ، كس ديگرى هرگز بر روى آن فرش نمىنشست ؛ تمامى فرزندانش گرداگرد او مىنشستند تا اينكه او از مجلس خارج شود . در آن زمان رسول اللّه پسربچه‌اى بود كه بيرون مىرفت و روى فرش عبد المطّلب مىنشست . اين كار بر عموهايش گران آمد و او را گرفتند تا از آنجا دور كنند اما ، عبد المطّلب به آنها گفت : فرزندم را رها كنيد ، به خدا قسم ! او داراى شأن و مقام بزرگى است ؛ من

--> ( 1 ) . كمال الدين و تمام النعمه ، ج 1 ، ص 175 - 174 . ( 2 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 448 . ( 3 ) . مناقب آل ابى طالب ، ج 1 ، ص 33 .